******************************
BROCANTE MET EEN VERHAAL
******************************
 
Achter bijna elke verzameling of achter elk brocante stuk zit wel een verhaal.
 
Hieronder een aantal verhalen:

**************************

KOSTBAAR BEZIT ......

Op vrijdag 26 oktober verscheen er een reportage van mij op de site van Alles Brocante.
Eén van de vragen die mij gesteld werd, was wat mijn dierbaarste meubelstuk was.
Een moeilijke vraag, want veel meubels hebben voor mij een toegevoegde waarde, maar uiteindelijk koos ik voor mijn Gütermann-naaikastje. Een kastje wat hieronder ook al extra aandacht kreeg.

Geïnspireerd door deze vraag van Alles Brocante, besloot ik op deze pagina eens wat extra aandacht te geven aan één van de meest dierbare stukjes brocante wat ik in huis heb.

Niet iets wat ik gekocht, gevonden of gekregen heb, maar iets wat mijn moeder toebehoorde en wat mij liefde aan mij doorgegeven is:

Klik op foto voor groot formaat

 
 

De pop die mijn moeder als jong meisje kreeg (zo'n 75 jaar geleden), waar met liefde mee is gespeeld en die, godzijdank, bewaard is gebleven en aan mij doorgegeven is.

Klik op foto voor groot formaat

Klik op foto voor groot formaat

Ooit ben ik op een poppenbeurs geweest om meer informatie over de pop te krijgen. Dat heb ik gekregen want achter in haar nekje zit een merkje.
Herkomst, jaartal en waarde zijn mij dus bekend en dat vind ik leuk, maar de emotionele waarde blijft voor mij natuurlijk het belangrijkste.

Ik geniet van het mooie gezichtje, welke elke keer weer anders is naarmate je er van een andere kant naar kijkt of naarmate je het hoofdje wat draait. 


Klik op foto voor groot formaat

 Klik op foto voor groot formaat

Klik op foto voor groot formaat


Klik op foto voor groot formaat

Ik geniet van de oude kleertjes, allemaal in het roze.
Een zacht flanellen setje, een gebreid setje in het zalmrose, een katoenen setje.
De originele kleertjes zitten er vast nog bij, maar in ieder geval ook kleertjes gemaakt door mijn oma. Het maakt de pop nòg dierbaarder .....


Klik op foto voor groot formaat

Er is veel mee gespeeld, maar altijd met veel liefde en zorgzaamheid want de pop is nog helemaal heel en gaaf.

Klik op foto voor groot formaat

Wat de pop extra bijzonder maakt is dat ze slaapogen heeft, twee tandjes en een beweegbaar tongetje. Toch wel bijzonder gezien haar leeftijd.

Klik op foto voor groot formaat

Èn .....: het is een sprekende pop.
Uiteraard kon ze niet praten zoals de poppen dat van tegenwoordig kunnen, maar een simpel apparaatje in haar rug gaf een geluidje als je de pop heen en weer bewoog.
Gàf, want werken doet het ondertussen niet meer.


Klik op foto voor groot formaat

Mijn dierbaarste bezit, eerst gekoesterd door mijn moeder, nu door mij.
Elke dag kijk ik wel even naar haar en zo is niet alleen deze dierbare pop maar óók mijn mijn moeder nog even heel dichtbij.


******************************



VAN VER ......

Sommige stukjes brocante op mijn site komen van ver.
Want uiteraard vind ik het óók tijdens onze vakanties heerlijk om over markten te struinen..

En ja, Frankrijk is toch wel hèt land van de rommelmarkten, dus op vakantie in Frankrijk ga ik ook lekker op pad!

André vindt dit ook altijd leuk om te doen, maar dit jaar ben ik ook een paar keer samen met een nichtje geweest, die, puur bij toeval!!!, op de dezelfde camping stond als ons.

En we hebben wat beleefd, hoor!
De eerste rommelmarkt (gelijk de dag na aankomst in Frankrijk) konden we moeilijk vinden. Bij een bloemist gevraagd, aan iemand op straat, bij een Frans Tabac-zaakje, bij de bakker en ja, eíndelijk hadden we hem dan gevonden.
Maar, omdat het ondertussen flink was gaan regenen en onweren, stonden er helaas nog maar een handvol handelaren, die ook nog eens allemaal al aan het inpakken waren .......

Gelukkig was deze rommelmarkt de week erop wéér, dus nieuwe ronde, nieuwe kansen. Toen was het wèl mooi weer en waren er méér dan genoeg kramen om bij te snuffelen.
Een paar uur later reden we bepakt en bezakt verder .......


....... naar nog een rommelmarkt, een 3 kwartier rijden verderop.

Klik op foto voor groot formaat

Die 3 kwartier werden iets langer, want het laatste stuk moesten we de berg op! Niet zo maar even de berg op, nee het was een echte bergpas, je weet wel, met van die smalle weggetjes, héél veel bochten, steile afgronden, waar de Fransen echt niet altijd een vangrail of muurtje bij zetten en in zijn tweede versnelling gingen we dus omhoog.

Al klimmende konden we ons eigenlijk niet meer voorstellen dat we nog bij een rommelmarkt uit zouden komen ......
Tòch gingen we stug door, want .... er stonden toch ècht steeds bordjes met 'Vide Grenier' onderweg langs de route.

En, we gingen zèlfs door, toen er ergens halverwege een stuk weg weggeslagen bleek te zijn!
Klik op foto voor groot formaat

Brrrr .... best eng, vooral omdat deze weggeslagen weg met diepe afgrond slechts gemarkeerd werd met een simpel rood/wit lintje!

Zenuwachtig giechelend zeiden we tegen elkaar, dat er boven op de berg dan toch zeker wel héél veel mooie brocante schatten op ons zouden liggen te wachten.

Niet dus .... eenmaal zwoegend boven gekomen zagen we dit:

Klik op foto voor groot formaat

Wel geteld 5 tafeltjes van plaatselijke bergbewoners!

Nou ja, het werkte in ieder geval goed op onze lachspieren!

Niet alleen het aantal tafels viel ons tegen, ook de buit was niet je-van-het.
Maar we troosten ons dan maar met de gedachte, dat de 5 plaatselijke bergbewoners wèl heel blij waren met ons, want zo te zien waren we één van de weinige die de bergpas hadden aangedurfd!

EN DAN NOG WEL 2 DAMES UIT DE VERRE NEDERLANDSE ACHTERHOEK!

En ach, wij hebben lol gehad, een spannende rit beleefd, van de prachtige natuur kunnen genieten en eenmaal terug hebben we aan de voet van de Alpe d'Huez op een zonnig terras genoten van heerlijke Franse Frietjes!

Maar ..... jullie weten nu dat als je iets koopt bij Lini Brocante het soms van ver komt, maar óók dat voor sommige dingen wèl héél veel moeite is gedaan om het hier te krijgen!

************************

MICHEL

Op de vernieuwde pagina 'verzamelen' zagen jullie nieuwe foto's voorbij komen van o.a. het servies wat ik verzamel.

Waaronder deze foto:

Klik op foto voor groot formaat

Het draaide om de soepterrine van California.

Ik haal de foto nog even naar voren, omdat er behalve de terrine nog meer op te zien valt. En één van die dingen wil ik even extra aandacht geven.

Er staat een klein Frans boekje bij, die qua kleur leuk bij het geheel past.
Maar de reden waarom ik het boekje kocht, zien jullie op de volgende foto:

Klik op foto voor groot formaat

"Michel le magnifique" is de titel van het boekje!

En met een zoon in huis die Michel heet, en voor ons uiteráárd magnifique is, is dat toch wel een hele bijzondere vondst en nog leukere decoratie!

Voorlopig blijft het ook bij decoratie, want aan de inhoud heb ik me nog niet gewaagd.
Nou heb ik op de middelbare school heel wat Franse boeken moeten lezen, en lezen is nog steeds een favoriete bezigheid, toch heb ik me tot nu toe nog niet de tijd gegund om eens te testen of mijn Frans nog voldoende is  ...........

Klik op foto voor groot formaatKlik op foto voor groot formaat

 

*************************** 

Toeval of voorbestemd ?

Met Pasen stond ik op de brocante fair ('Brocante Straatje') in Diepenheim.

De eerste dag was het hard werken om op tijd klaar te zijn, want we hadden een complete tent tot onze beschikking om in te richten.
Ik heb mezelf die dag dan ook niet echt veel tijd gegund om zelf even rond te kijken. Af en toe even één of twee adresjes.

Tweede Paasdag was de tweede dag van de fair en deze dag was óók weer drukbezocht.
Echter, in de loop van de middag vond ik het tijd worden om eens even een compleet rondje te lopen.

Zo kwam ik ook bij een adresje, waar in een hoekje, maar duidelijk zichtbaar een prachtig oud naaikastje stond. Mijn hart sloeg even over, zó mooi vond ik deze vondst!

Klik op foto voor groot formaat

De meeste van jullie weten wel, dat ik graag creatief bezig ben en dan vooral op handwerkgebied.
Terwijl ik het kastje stond te bekijken, de verkoopster erbij haalde en onderhandelde, waren er nog twee geïnteresseerden die duidelijk stonden af te wachten of ik het kastje zou kopen of niet. Ze waren beide duidelijk teleurgesteld toen ik uiteindelijk met het kastje 'onder de arm' weer wegliep.

Teruglopend naar mijn stand, spookte er, naast blijdschap natuurlijk, vooral de gedachte door mijn hoofd: "Dit kan toch geen toeval zijn, dat dit kastje daar nog stond". Er zat tenslotte al anderhalve dag fair op, en al die tijd had dat kastje daar in de hoek, maar wèl duidelijk zichtbaar, gestaan.
En op het moment dat ik het oppakte, waren er nòg 2 mensen die belangstelling toonde .......

Toeval of voorbestemd?

Nee, dit was duidelijk voorbestemd: dit prachtige kastje (ook nog eens gekocht voor een prachtige prijs!) stond daar op mij te wachten!

Klik op foto voor groot formaatKlik op foto voor groot formaat

Het kastje heeft 4 laatjes, waarvan bij 2 het glas ontbrak, maar met een handige man in huis is dàt probeem zo opgelost.

Het eerste laatje:

Klik op foto voor groot formaat

Het tweede laatje: 

Klik op foto voor groot formaat

Het derde laatje.

Klik op foto voor groot formaat

Het vierde laatje.

Klik op foto voor groot formaat

Het vierde laatje kan niet meer makkelijk open , dus dient voorlopig alleen ter decoratie (en ooit wordt hij waarschijnlijk nog wel opgeknapt). 

De bovenste 2 laatjes hebben heel veel vakjes, en waarschijnlijk ga ik daar al mijn borduurgaren in op bergen.
Het derde en vierde laatje zijn gevuld met oude naai-asseccoires die ik vóór de aankoop al grotendeels bij elkaar verzameld had.

En het allerleukst vind ik al die tekstkaartjes die het kastje nog heeft!

Klik op foto voor groot formaatKlik op foto voor groot formaat

Tot zover het verhaal van mijn Gütermann-kastje.

Maar .... het verhaal gaat nog verder. Het verhaal van:

'Toeval of voorbestemd'.

Enige weken geleden kom ik op een ochtend bij mijn vader. Hij doet de deur open met de woorden: "Ik was net aan het worstelen". Mijn vader is 87 jaar, maar nog zéér kwiek èn energiek (hij werd een paar jaar geleden zelfs gehuldigd èn kwam op de landelijke televisie omdat hij de oudste voetbalscheidsrechter van Nederland was!), maar ik was uiteraard erg nieuwsgierig met wie of wat hij aan het worstelen was.

Dat bleek met een tas te zijn èn een naald en draad.
Mijn moeder is helaas 13 jaar geleden overleden, maar zelfs met naald en draad red mijn vader zich nog prima!

Maar goed, omdat hij daar mee bezig was stond zijn prachtige, tafelmodel houten naaidoos op tafel.
Door vooral het Gütermann kastje gaat mijn aandacht natuurlijk extreem naar oude naaispullen uit en ik kreeg helemaal kriebels bij het zien van de naaidoos.

Veel oude spulletjes bleken er echter niet meer in te zitten. Maar, oh wat een vreugd, ik vond nog wel één houten klosje garen in de doos, maar óók ..... de oude haaknaaldenkoker van mijn moeder!

Klik op foto voor groot formaat

Omdat mijn vader niet verwachtte binnenkort nog op een haakcursus te gaan (hij heeft hobby's genoeg, waaronder vooral filmen/videoën/computeren/fietsen), mocht de koker uiteraard mee naar huis. Ik helemaal blij natuurlijk en bij thuiskomst werd hij dan ook meteen op mijn Gütermann kastje gelegd. Zo ook het houten klosje.

Klik op foto voor groot formaat

Dat ik bij mijn vader kwam op het moment dat hij zijn naaidoos op tafel had staan en ik daar lekker even in kon neuzen, vind ik niet zo toevallig.

Nee, die gedachte van 'toeval of voorbestemd' en het daarbij behorende warme gevoel wat op dat moment door mijn lijf stroomde, kwam pas in de auto, op de terugweg.

Want toen realiseerde ik me pas het volgende:

Al op vrij jonge leeftijd was ik graag aan het knutselen en handwerken. Breien en haken heb ik veel gedaan.
Maar vanaf het moment dat we kinderen kregen, heb ik me daar niet echt veel meer mee bezig gehouden en ging mijn aandacht meer uit naar naaiwerk en het werken met vilt.

Elk jaar als we op vakantie gaan, neem ik een knutselwerkje mee wat ik op de camping kan doen. En dit jaar besloot ik om weer eens te gaan ..... haken!

Járen niet gedaan, dus eerst eens geprobeerd of het nog lukte. Toen wat leuke patroontjes opgezocht, katoen gekocht en op de camping me heerlijk uit kunnen leven.

En, rijdend in de auto, kwam dan ook al gauw de gedachte:

'Toeval of voorbestemd'.

Wederom kon ik er niet onderuit: ook dit was weer een geval van voorbestemd zijn!

Al zeker 13 jaar niet gehaakt, 13 jaar mijn vader nooit met die naaidoos op tafel gezien, en binnen 2 maanden pak ik het haken weer op èn ontdek de haaknaaldenkoker van mijn moeder!

Uiteraard mis ik mijn moeder nog steeds, al is het 13 jaar geleden dat ze overleed, maar toen in de auto, voelde ik haar weer even héél dichtbij .......

 

En is voor mij weer eens het bewijs geleverd, dat er méér is tussen hemel en aarde.

En zó wordt het mooie Gütermann-kastje extra speciaal en dierbaar voor me.

************************